آموزش پوکر تگزاس هولدم از صفر؛ قوانین، دست‌ها و مراحل بازی

پوکر تگزاس هولدم در نگاه اول پر از اصطلاح است: بلایند، فلاپ، ترن، ریور، کال، ریز و شودان. ولی وقتی ترتیب همین چند مفهوم روشن شود، دنبال کردن یک دست پوکر خیلی ساده‌تر می‌شود. هر بازیکن دو کارت می‌گیرد، پنج کارت مشترک روی میز می‌آید و در پایان بهترین ترکیب پنج‌کارتی برنده است.

این آموزش پوکر تگزاس هولدم از نقطه صفر شروع می‌کند. اول چیدمان میز و بلایندها را می‌شناسیم، بعد یک دست را از پری‌فلاپ تا ریور جلو می‌بریم و سراغ ترتیب دست‌ها، کیکر، پوزیشن و چند موقعیتی می‌رویم که در اولین بازی‌ها بیشترین اشتباه را می‌سازند.

تگزاس هولدم دقیقاً چه نوع پوکری است؟

تگزاس هولدم با یک دسته استاندارد ۵۲ کارتی بازی می‌شود. در شروع هر دست، دو کارت رو به پایین به هر بازیکن می‌رسد که فقط خودش آن‌ها را می‌بیند. به این دو کارت، کارت‌های شخصی می‌گویند.

بعد تا پنج کارت مشترک وسط میز باز می‌شود. همه بازیکنانی که هنوز در دست مانده‌اند می‌توانند از این کارت‌ها برای ساختن ترکیب نهایی استفاده کنند. قواعد پخش کارت، بلایندها و نوبت شرط‌بندی را در راهنمای تگزاس هولدم شرکت کارت‌سازی بایسیکل هم می‌توانید ببینید.

در پایان قرار نیست هر هفت کارت با هم حساب شوند. هر بازیکن از میان دو کارت شخصی و پنج کارت مشترک، بهترین دست پنج‌کارتی ممکن را می‌سازد. گاهی هر دو کارت شخصی وارد دست نهایی می‌شوند، گاهی فقط یکی و گاهی هیچ‌کدام.

یک دست هم لزوماً به شودان، یعنی رو کردن کارت‌ها، نمی‌رسد. اگر وسط شرط‌بندی همه به‌جز یک نفر فولد کنند، همان بازیکن پات را می‌برد و کارتی مقایسه نمی‌شود.

برای نمونه، اگر پنج کارت روی میز آس، شاه، بی‌بی، سرباز و ده، همه از خال دل باشند، خود میز یک رویال فلاش کامل ساخته است. کارت شخصی هیچ‌کس دست بالاتری نمی‌سازد و همه بازیکنانی که تا شودان مانده‌اند، پات را تقسیم می‌کنند.

اگر می‌خواهید اول با فضای کلی این بازی‌ها آشنا شوید، مطلب کازینو آنلاین و بازی‌های کازینویی توضیح عمومی‌تری می‌دهد.

یک دست پوکر از کجا شروع می‌شود؟

قبل از پخش کارت‌ها، نشانگری به نام دکمه دیلر مشخص می‌کند جای دیلر اسمی کجاست. بعد از تمام شدن هر دست، این دکمه یک صندلی در جهت عقربه‌های ساعت جلو می‌رود.

دو بازیکن سمت چپ دکمه، پیش از دیدن کارت‌هایشان مبلغی اجباری وارد پات می‌کنند. نفر اول اسمال بلایند (بلایند کوچک) و نفر دوم بیگ بلایند (بلایند بزرگ) است.

مثلاً در میزی با بلایندهای ۵۰ و ۱۰۰، اسمال بلایند ۵۰ چیپ و بیگ بلایند ۱۰۰ چیپ می‌گذارد و بعد کارت‌ها پخش می‌شوند. بلایندها باعث می‌شوند از همان اول چیزی داخل پات باشد که برایش رقابت کنند.

در پری‌فلاپ، اولین تصمیم با بازیکن سمت چپ بیگ بلایند است. بعد از باز شدن فلاپ، ترن و ریور، بازی از اولین بازیکن فعال سمت چپ دکمه شروع می‌شود.

چهار مرحله اصلی یک دست تگزاس هولدم

پری‌فلاپ؛ هنوز کارت مشترکی روی میز نیست

پری‌فلاپ مرحله قبل از باز شدن اولین کارت مشترک است و هر بازیکن فقط دو کارت خودش را می‌بیند.

فرض کنید کارت‌های شما آس پیک و شاه خشت است. در این لحظه علاوه بر قدرت کارت خودتان، می‌بینید چند نفر قبل از شما وارد پات شده‌اند و شرط فعلی چقدر است.

بسته به اتفاق‌های قبلی، می‌توانید فولد، کال یا ریز کنید. اگر کسی مبلغ را بالا نبرده باشد، کال یعنی برابر کردن بیگ بلایند. ریز شرط را بالا می‌برد و فولد یعنی کارت‌ها را کنار می‌گذارید و آن دست برای شما تمام می‌شود.

فلاپ؛ سه کارت با هم باز می‌شوند

با پایان شرط‌بندی پری‌فلاپ، سه کارت مشترک با هم روی میز می‌آیند. به این مرحله فلاپ می‌گویند.

با همان آس پیک و شاه خشت، فلاپ را آس خشت، هشت گشنیز و سه دل در نظر بگیرید. حالا یک جفت آس دارید. هنوز دو کارت مشترک دیگر مانده و بقیه بازیکنان هم از همین سه کارت استفاده می‌کنند.

دور دوم شرط‌بندی از اینجا شروع می‌شود. اگر هنوز کسی بت نکرده باشد، بازیکنی که نوبتش است می‌تواند چک کند؛ یعنی بدون گذاشتن چیپ، نوبت را به نفر بعد بدهد. وقتی کسی بت کرد، بقیه باید درباره ادامه دست تصمیم بگیرند.

ترن؛ کارت چهارم روی میز

بعد از شرط‌بندی فلاپ، کارت مشترک چهارم باز می‌شود که اسمش ترن است.

اگر در مثال بالا ترن شاه گشنیز باشد، حالا دو جفت دارید: آس‌ها و شاه‌ها. فقط یک کارت مشترک دیگر مانده و دور سوم شرط‌بندی انجام می‌شود.

ریور؛ آخرین کارت مشترک

ریور پنجمین و آخرین کارت مشترک است و بعد از آن کارتی به میز اضافه نمی‌شود.

اگر ریور دو پیک باشد، کارت‌های روی میز آس خشت، هشت گشنیز، سه دل، شاه گشنیز و دو پیک هستند و کارت‌های شما آس پیک و شاه خشت. بهترین پنج کارت شما آس، آس، شاه، شاه و هشت است؛ یعنی دو جفت آس و شاه.

بعد از ریور آخرین دور شرط‌بندی انجام می‌شود. اگر دست‌کم دو بازیکن در دست مانده باشند، کارت‌ها در شودان رو می‌شوند و مقایسه می‌شوند.

فولد، چک، کال، بت و ریز چه فرقی دارند؟

بخش زیادی از سردرگمی اولین بازی‌ها از رتبه کارت‌ها نیست؛ از همین چند واژه است.

• فولد: از دست خارج می‌شوید و دیگر سهمی از پات ندارید.
• چک: فقط وقتی ممکن است که در آن دور مبلغی برای برابر کردن نباشد. بدون گذاشتن چیپ، نوبت را رد می‌کنید.
• بت: اولین شرط در یک دور.
• کال: برابر کردن شرطی که قبل از شما گذاشته شده.
• ریز: بالاتر بردن شرط فعلی.
• آل‌این: گذاشتن همه چیپ‌های باقی‌مانده وسط.

آل‌این لزوماً همان لحظه بازی را تمام نمی‌کند. بقیه ممکن است کال کنند، یا اگر هنوز چیپ دارند، بین خودشان شرط‌بندی را ادامه دهند و یک پات جانبی ساخته شود.

برای شروع همین قاعده کافی است: بازیکن آل‌این فقط در آن بخشی از پات سهم دارد که با چیپ‌های خودش برابر شده. جزئیات پات جانبی وقتی مهم می‌شود که چند بازیکن با تعداد چیپ متفاوت در یک دست آل‌این شوند.

ترتیب دست‌های پوکر از قوی‌ترین تا ضعیف‌ترین

در شودان باید بدانید کدام ترکیب از دیگری بالاتر است. ترتیب استاندارد دست‌ها از قوی‌ترین تا ضعیف‌ترین این است و در جدول ترتیب دست‌ها در سایت مسابقات جهانی پوکر هم با همین ترتیب آمده:

1. رویال فلاش: آس، شاه، بی‌بی، سرباز و ده، همه از یک خال.
2. استریت فلاش: پنج کارت پشت سر هم از یک خال؛ مثلاً نُه تا پنج دل.
3. چهارتایی (پوکر): چهار کارت هم‌ارزش؛ مثلاً چهار بی‌بی و یک چهار.
4. فول‌هاوس: یک سه‌تایی به‌اضافه یک جفت؛ مثلاً سه ده و دو هفت.
5. فلاش: پنج کارت هم‌خال که پشت سر هم نیستند.
6. استریت: پنج کارت پشت سر هم از خال‌های مختلف؛ مثلاً نُه، هشت، هفت، شش و پنج.
7. سه‌تایی: سه کارت هم‌ارزش؛ مثلاً سه شش، یک شاه و یک سه.
8. دو جفت: مثلاً دو آس، دو هشت و یک چهار.
9. یک جفت: مثلاً دو شاه و سه کارت دیگر.
10. کارت بالا: وقتی هیچ ترکیبی ساخته نشده و بالاترین کارت تعیین‌کننده است.

یکی از اشتباه‌های رایج در شروع کار، جابه‌جا گرفتن استریت و فلاش است. در رتبه‌بندی استاندارد، فلاش از استریت بالاتر است.

بهترین پنج کارت و نقش کیکر

کیکر وقتی مهم می‌شود که دو دست در یک گروه باشند و کارت‌های اصلی‌شان برابر باشد. فرض کنید شما آس گشنیز و هفت خشت دارید و حریف آس خشت و شش خشت. روی میز آس دل، شاه گشنیز، ده پیک، چهار خشت و دو گشنیز است.

هر دو نفر یک جفت آس دارند، اما مقایسه همین‌جا تمام نمی‌شود. بهترین پنج کارت شما آس، آس، شاه، ده و هفت است و دست حریف آس، آس، شاه، ده و شش. هفت شما کیکر است و دست شما برنده می‌شود.

حالا میز را به آس دل، شاه گشنیز، بی‌بی پیک، سرباز خشت و ده گشنیز تغییر دهید. این پنج کارت خودشان یک استریت کامل می‌سازند. هفت و شش دیگر وارد بهترین ترکیب نمی‌شوند و دو بازیکن دست یکسانی دارند.

خال هم این مساوی را نمی‌شکند. پیک، دل، خشت و گشنیز در مقایسه دست‌های تگزاس هولدم ارزش متفاوتی ندارند. اگر بهترین پنج کارت دو نفر دقیقاً یکسان باشد، پات تقسیم می‌شود.

پوزیشن فقط جای نشستن نیست

پوزیشن ترتیب نوبت‌ها را تعیین می‌کند و روی مقدار اطلاعاتی که موقع تصمیم دارید اثر می‌گذارد.

بازیکنی که دیرتر تصمیم می‌گیرد، قبل از نوبتش رفتار افراد بیشتری را دیده است. بازیکن روی دکمه در دورهای بعد از فلاپ معمولاً آخر از همه تصمیم می‌گیرد؛ اسمال بلایند و بیگ بلایند زودتر.

در اولین بازی‌ها لازم نیست جدول‌های مفصل پوزیشن را حفظ کنید. اول ترتیب نوبت‌ها را درست دنبال کنید. دو کارت یکسان در دو جای مختلف میز شرایط یکسانی ندارند، چون تعداد کسانی که قبل یا بعد از شما تصمیم می‌گیرند فرق کرده.

در جایگاه‌های اول، هنوز بازیکنان زیادی بعد از شما نوبت دارند و تصمیمشان را ندیده‌اید. نزدیک دکمه، بخش بیشتری از رفتار میز جلوی چشم شماست. همین تفاوت ساده بعدها در انتخاب دست شروع و اندازه شرط اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

یک دست کامل را تا شودان جلو ببریم

بلایندها ۵۰ و ۱۰۰ است. روی دکمه نشسته‌اید و بی‌بی پیک و بی‌بی خشت دارید. یک نفر قبل از شما ۱۰۰ را کال کرده. شما شرط را به ۴۰۰ می‌رسانید؛ بیگ بلایند و همان بازیکن کال می‌کنند و سه نفر به فلاپ می‌روند.

فلاپ بی‌بی دل، نُه گشنیز و چهار پیک است. با دو بی‌بی دست خودتان و بی‌بی روی میز، سه‌تایی بی‌بی دارید.

ترن نُه خشت است. بهترین پنج کارت شما حالا بی‌بی، بی‌بی، بی‌بی، نُه و نُه است؛ یعنی فول‌هاوس. ریور دو گشنیز است و دست شما تغییری نمی‌کند.

در شودان، بیگ بلایند نُه دل و چهار دل را رو می‌کند. او هم با نُه دست خودش و دو نُه روی میز سه‌تایی نُه دارد و چهار دستش با چهار پیک روی میز جفت می‌شود: نُه، نُه، نُه، چهار و چهار. پس او هم فول‌هاوس دارد.

وقتی دو نفر فول‌هاوس دارند، اول سه‌تایی‌ها مقایسه می‌شوند. سه بی‌بی شما از سه نُه حریف بالاتر است، پس شما برنده‌اید. اگر سه‌تایی‌ها برابر بود، تازه نوبت مقایسه جفت‌ها می‌رسید.

این مثال دو چیز را نشان می‌دهد. اسم یک دست ممکن است در طول همان دست عوض شود؛ روی فلاپ سه‌تایی داشتید و روی ترن فول‌هاوس ساختید. و هم‌نام بودن دو دست، مثل دو فول‌هاوس، هنوز برنده را مشخص نمی‌کند.

کش‌گیم و تورنمنت چه فرقی دارند؟

قواعد ساختن دست در کش‌گیم و تورنمنت یکی است، اما ساختار بازی فرق دارد.

در کش‌گیم چیپ‌ها معمولاً ارزش پولی مستقیم دارند و بلایندهای میز ثابت می‌مانند. بازیکن طبق مقررات میز می‌تواند وارد شود یا میز را ترک کند.

در تورنمنت همه با مقدار مشخصی چیپ شروع می‌کنند و بلایندها در طول مسابقه بالا می‌روند. بازیکنان کم‌کم حذف می‌شوند و جدول جایزه از قبل مشخص است.

پس ۱۰۰۰ چیپ در یک تورنمنت را نباید با ۱۰۰۰ واحد پول در کش‌گیم یکی دانست. فلاپ، ترن، ریور و ترتیب دست‌ها همان است؛ چیزی که عوض شده، ساختار رقابت است.

ساختار شرط‌بندی میز؛ نو لیمیت، لیمیت و پات لیمیت

اسم تگزاس هولدم قواعد ساختن دست را مشخص می‌کند، اما اندازه شرط‌ها همیشه یکسان نیست. سه ساختار رایج وجود دارد و هیچ‌کدام به کارت‌ها ربطی ندارند؛ فقط دامنه شرط و ریز را تعیین می‌کنند.

در نو لیمیت (بدون سقف)، هر بازیکن تا سقف چیپ‌هایی که جلویش دارد می‌تواند شرط ببندد. برای همین آل‌این در این ساختار پررنگ‌تر است. حداقل بت معمولاً به اندازه بیگ بلایند است و حداقل ریز به شرط یا افزایش قبلی همان دور بستگی دارد.

در لیمیت (با سقف ثابت)، اندازه بت و ریز از قبل تعریف شده است. بازیکن نمی‌تواند هر مقداری که خواست وسط بگذارد و تعداد افزایش‌ها در هر دور هم ممکن است محدود باشد. ریتم شرط‌بندی با نو لیمیت فرق دارد، هرچند همان دو کارت شخصی و پنج کارت مشترک برای ساختن دست استفاده می‌شوند.

پات لیمیت بین این دو قرار می‌گیرد. سقف شرط یا ریز به اندازه پات بستگی دارد و با بزرگ شدن پات بالا می‌رود. این ساختار را بیشتر در پوکر اوماها می‌بینید، اما میزهای تگزاس هولدم پات لیمیت هم وجود دارد.

برای بازیکن تازه‌کار دانستن همین تفاوت کافی است. قبل از نشستن پشت میز مطمئن شوید ساختار شرط‌بندی چیست؛ اشتباه گرفتن نو لیمیت با لیمیت در همان اولین تصمیم‌ها سردرگمی می‌سازد، حتی اگر ترتیب دست‌ها را کامل بلد باشید.

اشتباه‌هایی که در اولین بازی‌ها زیاد دیده می‌شود

فکر کردن به اینکه هر دو کارت شخصی باید استفاده شوند

چنین قانونی وجود ندارد. بهترین پنج کارت از هفت کارت در دسترس انتخاب می‌شود و ممکن است دو، یک یا حتی هیچ کارت شخصی در ترکیب نهایی نباشد.

کافی دانستن اسم دست

«هر دو یک جفت دارند» یا «هر دو فول‌هاوس دارند» برای تعیین برنده کافی نیست. اول خود ترکیب‌ها مقایسه می‌شوند و اگر برابر بودند، کیکرها.

بازی سریع قبل از جا افتادن قواعد

کسی که هنوز فرق چک، کال و ریز را حین بازی دنبال نمی‌کند، با باز کردن چند میز هم‌زمان چیز بیشتری یاد نمی‌گیرد. یک میز با سرعت عادی برای جا افتادن ترتیب بازی خیلی کاربردی‌تر است.

قبل از ورود به میز، قوانین همان میز را بخوانید

اسم تگزاس هولدم همه جزئیات بازی را مشخص نمی‌کند. یک میز ممکن است نو لیمیت باشد و میز دیگر ساختار شرط‌بندی دیگری داشته باشد. اندازه بلایندها، حداقل و حداکثر ورودی میز، قوانین آل‌این و مقدار کمیسیونی که سایت از هر پات برمی‌دارد، در توضیحات همان میز آمده است.

در ۶۹بت هم میزهای تگزاس هولدم و هم اوماها وجود دارد. قبل از نشستن پشت هر میز، چند دقیقه وقت بگذارید و ساختار شرط‌بندی و قوانین همان میز را بخوانید.

اگر بازی‌های کارتی و رومیزی دیگر هم برایتان جالب است، آموزش بلک‌جک از صفر تا صد و رولت آنلاین از صفر را ببینید. برای مقایسه کلی پوکر با بقیه بازی‌های کازینو هم مطلب بهترین کازینو آنلاین ایرانی؛ آموزش پوکر، رولت و بلک‌جک به کارتان می‌آید.

بازی با پول واقعی؛ سقف را از قبل بگذارید

اگر با پول واقعی بازی می‌کنید، مبلغ و زمان بازی موضوعی جدا از قدرت کارت‌هاست. سازمان گِمبل‌اِوِر توصیه می‌کند سقف هزینه و زمان را از قبل تعیین کنید و برای جبران باخت قبلی به بازی ادامه ندهید.

در پوکر این وسوسه بیشتر است، چون دست‌ها پشت سر هم و سریع می‌آیند. یک دست بد دلیلی برای بزرگ‌تر کردن ورودی میز بعدی نیست. روش تعیین سقف و واحد را در مطلب مدیریت سرمایه در شرط‌بندی و واحدبندی توضیح داده‌ایم.

جمع‌بندی

برای یاد گرفتن تگزاس هولدم، اول ترتیب یک دست را جا بیندازید: بلایندها، دو کارت شخصی، پری‌فلاپ، فلاپ، ترن، ریور و اگر چند نفر ماندند، شودان. ترتیب دست‌ها را هم کنار همین روند یاد بگیرید تا قوانین از حالت حفظ‌کردنی دربیایند.

قانون «بهترین پنج کارت» قدم مهم بعدی است. همین قانون توضیح می‌دهد چرا گاهی یکی از کارت‌های شخصی کنار می‌رود، چرا کیکر برنده را مشخص می‌کند و چرا گاهی پنج کارت روی میز باعث تقسیم پات می‌شوند.

وقتی این پایه‌ها جا افتاد، مفاهیمی مثل انتخاب دست شروع، شانس پات، بلوف و تصمیم بر اساس پوزیشن خیلی قابل‌فهم‌تر می‌شوند. رفتن مستقیم سراغ استراتژی‌های پیچیده قبل از این قواعد، فقط تعداد اصطلاحات را بیشتر می‌کند.